Krótka historia targów KAMIEŃ - cz. III

Rok 2007 pamiętamy jako początek kryzysu gospodarczego na świecie. O to, jak w tym czasie radziły sobie Międzynarodowe Targi Kamienia i Maszyn Kamieniarskich KAMIEŃ zapytaliśmy panią Małgorzatę Sołtys - prezes Geoservice-Christi, organizatora targów KAMIEŃ we Wrocławiu.

Kurier Kamieniarski:
Była Pani prezesem Geoservice- Christi w latach 2007-2009. Jak ocenia Pani ten okres?

Małgorzata Sołtys:
Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że był to bardzo ciekawy okres. Pełen wyzwań, niespodziewanych zwrotów sytuacji i ciężkiej pracy. Do roku 2007 gospodarka polska rozwijała się w imponującym tempie. „Bum budowlany” napędzał koniunkturę również w branży kamieniarskiej. Później nastąpiło załamanie na rynkach finansowych, co wywołało kryzys na skale światową. Teraz wiemy, że na szczęście kryzys okazał się nie być bardzo dotkliwy dla Polski, ale pod koniec 2007 r. wszyscy zastanawiali się, co będzie dalej. A za najważniejsze wydarzenie podczas mojej kadencji jako prezesa uważam porozumienie między Geoservice-Christi i Międzynarodowymi Targami Poznańskimi w sprawie wspólnego organizowania targów kamieniarskich.

Kurier Kamieniarski:
Właśnie. Jak to z tym porozumieniem było? Jak przebiegało przeniesienie targów do Poznania?

Małgorzata Sołtys:
Tak naprawdę to nie było przeniesienie, tylko stworzenie nowej imprezy.Trudno przenieść targi tak bardzo związane z konkretnym miejscem. Proces dochodzenia do porozumienia nie należał do najłatwiejszych, ale ostatecznie udało się wypracować kompromis. Media, a szczególnie jedna z naszych gazet branżowych, prześcigały się w nadinterpretowaniu faktów i wyrokowaniu o przyszłości. I choć obie strony porozumienia nieco inaczej pamiętają drogę do niego, to najważniejsze jest, że udało się wspólnie stworzyć KAMIEŃ-STONE.

Targi KAMIEŃ, jako impreza, już w roku 2008 były o krok od wyczerpania absolutnie wszystkich dostępnych możliwości lokalizacyjnych. Strategia rozwoju Wrocławia realizowana przez władze miasta stawiała na inne priorytety, szczególnie te związane z EURO 2012. Bliskość mocnego ośrodka targowego jakim jest Poznań, przegrana walka o EXPO 2012 – to sprawy, które nie zostawiały złudzeń, że w najbliższym czasie raczej nie powstanie żaden poważny obiekt wystawienniczy w stolicy Dolnego Śląska. Chociaż szukałam innych rozwiązań, to miałam świadomość, że przy tej dynamice rozwoju imprezy już wkrótce zaczną się naprawdę poważne kłopoty lokalowe. Zdrowy rozsądek i dobro wystawy zwyciężyły. Z tradycją targów KAMIEŃ, doświadczeniem i kontaktami branżowymi Geoservice-Christi oraz możliwościami MTP teraz można jedynie mówić o sukcesie takiego posunięcia, które nadal będzie jednoczyć branżę. Zwłaszcza, że od pewnego momentu również wystawcy zaczęli nalegać na doprowadzenie do porozumienia.

Kurier Kamieniarski:
Jak zatem rozwijały się targi KAMIEŃ w latach 2007-2008?

Małgorzata Sołtys:
Dobrze. O tym chyba najlepiej świadczą statystyki. W roku 2007 na ponad 6.000 m2 wystawiło się 240 firm z całego świata, a targi odwiedziło 7.000 zwiedzających. Rok później powierzchnia wystawy była o 1.000 m2 większa, a ofertę 255 wystawców obejrzało ponad 9.000 gości. Początek roku 2007 zapowiadał się bardzo dobrze. Branża budowlana rozkwitała. Firmy kamieniarskie, które chciały się rozwijać, miały do tego mnóstwo okazji i możliwości. Wiele firm przebranżowiało się rozszerzając asortyment w kierunku towarów i usług dla budowlanki. Zagraniczne firmy dostrzegły potencjał polskiego rynku, co przekładało się na większe zainteresowanie uczestnictwem w targach branżowych. Pod koniec roku, niemalże w przeddzień targów KAMIEŃ 2007, okazało się, że grozi nam kryzys gospodarczy. Nastroje na rynku zdecydowanie się obniżyły. Na targach zapanowała atmosfera ostrożności w podejmowaniu decyzji finansowych. Ale jak czas pokazał, polska gospodarka poradziła sobie z kryzysem znacznie lepiej niż gospodarki Europy Zachodniej. Targi KAMIEŃ 2008 pobiły kolejne rekordy. Pomimo niepewnej sytuacji rynkowej, KAMIEŃ nadal był prawdziwym wydarzeniem branżowym. Corocznym spotkaniem branży we Wrocławiu. Przyjeżdżali wszyscy – poznać najnowszą ofertę, podpatrzeć konkurencję, spotkać znajomych i kontrahentów, porozmawiać „na żywo” z osobami znanymi tylko z rozmów telefonicznych, czy zwyczajnie „wyskoczyć wspólnie na miasto”, bo w ciągu roku nigdy nie było ku temu okazji. Przyjeżdżali, bo Dolny Śląsk jest największym polskim regionem kamieniarskim, z długą tradycją.

Kurier Kamieniarski:
Co wspomina Pani z tamtego okresu najczęściej?

Małgorzata Sołtys:
Nim zostałam prezesem Geoservice-Christi przez wiele lat pracowałam w tej firmie. Tworzyłam więc razem z panią Krystyna i panem Brunem te targi i uczestniczyłam w wydarzeniach opisanych w poprzednich numerach Kuriera Kamieniarskiego. Pamiętam więc wszystko, o czym mówili moi poprzednicy i czytając ich słowa często z uśmiechem kiwałam głową. Siedemnasta i osiemnasta edycja targów KAMIEŃ pod tym względem nie była znacząco różna od poprzednich. Ale skoro mowa o wspomnieniach, to w zasadzie wiążą się one z każdą firmą. Bo znam każdą z firm, która uczestniczyła w targach. Wiele firm spośród obecnych liderów rynku pamiętam z początków ich działalności. To miłe wspomnienie. Mogę nawet zaryzykować stwierdzenie, że w ciągu tych lat miałam okazję rozmawiać osobiście z każdym wystawcą – niezależnie, czy to właściciel firmy czy pracownik – i większość osób pamiętam z imienia i nazwiska. I o każdym mam w pamięci jakieś wspomnienie. Czasami bardzo mocne, wynikające z jakiejś trudnej sprawy czy wyjątkowej rozmowy, czasami w postaci anegdotki, czasami takie zwykłe związane z przelotnym spotkaniem gdzieś na targach – czasami czysto służbowe, a czasami trochę prywatne.

Kurier Kamieniarski:
A może zdradzi Pani jakieś najbardziej osobiste?

Małgorzata Sołtys:
Najbardziej osobiste? Prawdę mówiąc wszystko co działo się na targach KAMIEŃ odbierałam osobiście. W ciągu minionych lat miałam okazję poznać i pracować ze wspaniałymi ludźmi – moimi współpracownikami i wystawcami – bez wsparcia i zaangażowania których nie udałoby się stworzyć i kontynuować z sukcesem organizacji targów kamieniarskich.