Ocena ryzyka zawodowego cz.2

Ryzyko zawodowe to, mówiąc w sposób bardzo uproszczony, możliwość zaistnienia wypadku lub choroby zawodowej u pracownika. Prowadząc zakład kamieniarski należy się liczyć niestety z możliwością wystąpienia takiego zdarzenia. Zależy nam jednak na tym – jeżeli już nastąpi – by zminimalizować skutki.
Kontynuując temat rozpoczęty w poprzednim numerze Kuriera Kamieniarskiego przedstawiam ocenę ryzyka zawodowego dla przykładowego stanowiska kamieniarz-polernik obróbki ręcznej.

Po wykonaniu charakterystyki zawodu – czyli opisu stanowiska pracy – oraz określeniu wskaźnika ryzyka stanowiska przystępujemy do charakterystyki zagrożeń i ich identyfikacji. Pomoże nam w tym tabela:

Po scharakteryzowaniu zagrożeń i przeanalizowaniu przystępujemy do właściwej oceny ryzyka zawodowego dla stanowiska kamieniarz-polernik.

Ocena ryzyka zawodowego dla stanowiska kamieniarz-polernik

Korzystając z właściwych tabel oraz wzorów (patrz: Kurier Kamieniarski (KK 1/2016) określmy ryzyko:

Analiza wyników
Dla Ryzyka R < 20 ryzyko jest akceptowalne i należy dołożyć starań, aby pozostało na tym samym poziomie.
Dla Ryzyka R mieszczącego się w przedziale 20 < R < 70 ryzyko jest małe, ale potrzebna jest stała kontrola, aby pozostało na tym samym poziomie.

Jak widać z przeprowadzonej OCENY RYZYKA na stanowisku kamieniarz-polernik w tym przykładowym zakładzie istnieją czynności, w których ryzyko jest na wyższym poziomie od pozostałych prac.
Należy tutaj zwrócić szczególną uwagę na czynności związane z transportem elementów granitowych ponieważ wypadek może grozić nawet śmiercią.

W związku z powyższym zaleca się :
– szkolenie pracowników w zakresie BHP,
– opracowanie instrukcji bezpiecznej obsługi urządzeń,
– stosowanie środków ochrony zbiorowej, które mają pierwszeństwo przed środkami ochrony indywidualnej biorąc pod uwagę możliwości przedsiębiorcy (np. wyciąg powietrza przy stanowisku pracy, wentylacja itp.),
– stosowanie środków ochrony osobistej (okulary, nauszniki, rękawice, maseczki, właściwe obuwie, odzież, kaski itp.),
– przeprowadzanie badań lekarskich,
– przeprowadzanie badań czynników szkodliwych (hałas, zapylenie, mikroklimat, oświetlenie, rezystancja),
– stałą konserwację maszyn i urządzeń oraz ich przegląd,
– dbałość o porządek,
– właściwe zarządzanie zasobami ludzkimi,
– właściwą organizację pracy,
– aktualizowanie listy zagrożeń w środowisku pracy oraz współpraca z kierownictwem i pracownikami w celu ich zminimalizowania,
– prowadzenie ewidencji wypadków,
– prowadzenie ewidencji zdarzeń potencjalnie niebezpiecznych,
– prowadzenie ewidencji incydentów,
– dokonywanie oceny ryzyka zawodowego dla poszczególnych stanowisk w przypadku zmian w środowisku pracy,
– o ile pozwalają na to finanse, wprowadzanie lepszych rozwiązań technicznych i technologicznych.

Przyjęta wskaźnikowa metoda oceny ryzyka RISK SCORE ma jeszcze jeden ważny element, a mianowicie przybliżony poziom kosztów, jakie poniesie przedsiębiorca w momencie zaistnienia wypadku. Dlatego dbałość o pracowników powinna wynikać nie tylko z przepisów prawa oraz odpowiedzialności moralnej, ale też z dbania o nasze własne interesy.