Moje hobby: off road - 8

W poprzednim numerze Kuriera rozpoczęłam temat wyścigów samochodów terenowych. W tym odcinku chciałabym się skupić na pojazdach, w których regulamin rajdów terenowych dopuszcza modyfikacje mające na celu uczynienie samochodu szybszym, odporniejszym, mocniejszym... Krótko mówiąc ulepszonym. Mowa o pojazdach z grupy T1 standardu FIA (Fédération Internationale de l'Automobile), czyli samochodach terenowych zmodyfikowanych.

Jak wspominałam w poprzednim odcinku, w grupie T1 dopuszczalna jest znaczna dowolność w konstrukcji pojazdu. Zakres możliwych modyfikacji jest tak szeroki, że, w odróżnieniu od grupy T2, przepisy określają w zasadzie czego nie można zmieniać – można przyjąć, że wszystko, co nie zostało zabronione jest dozwolone. Podstawową zasadą jest, że samochody grupy T1 muszą być jednosilnikowymi pojazdami lądowymi o liczbie kół od 4 do 8, napędzanymi za pomocą własnego napędu, których urządzenia napędowe i sterowanie muszą być kontrolowane przez kierowcę znajdującego się w kabinie samochodu. Samochody te mogą być jednostkami zbudowanymi (tj. nie muszą być produkowane seryjnie), ale muszą być zarejestrowane w jednym z kraju, a ich oświetlenie musi być zgodne z Międzynarodową Konwencją o Ruchu Drogowym. Jeżeli pojazd ma więcej niż 4 koła, wymagane jest zatwierdzenie go przez FIA. Napęd może być na 4 lub na 2 koła i regulują to odrębne

Samochód grupy T1 może posiadać silnik inny niż występujący w pojazdach jego marki (samochód hybrydowy). Musi to jednak być wpisane w informacji o pojeździe – paszporcie technicznym FIA. I tu przyjmuje się pewną zasadę: nazwa producenta pojazdu zawsze poprzedza nazwę producenta silnika. Jeśli samochód hybrydowy zostanie laureatem jakiegoś wyścigu bądź rajdu, to nagradzany zostaje producent pojazdu, a nie silnika. Każdy samochód grupy T1 musi spełniać następujące wymagania: – osprzęt bezpieczeństwa zgodny z określonymi przepisami regulaminu FIA, identyczny jak w grupie T2 ( ; każdy zbiornik zawierający olej lub paliwo musi znajdować się w obrębie głównej konstrukcji pojazdu; dopuszczalne są tylko zbiorniki paliwa zgodne ze standardami FT3 1999, FT3.5 lub FT5 (zob. www.marathonrally.com); zbiornik musi on być usytuowany z tyłu pojazdu, za główną rurą pałąka; żadna część zbiornika nie może być położona bliżej niż 80 mm ponad powierzchnię odniesienia; dla pojazdów 4x2 dozwolone jest zamontowanie kilku zbiorników paliwa, które mogą wystawać poniżej poziomu punktów mocowania siedzeń do podwozia, ale nie mniej niż 1100 mm poza linię środkową przedniej osi;

– – RMPST). Są to Do niedawna, ze względu na narodowy charakter imprezy, zasady dotyczące konstrukcji pojazdów były dość liberalne. Obecnie jednak zasady FIA muszą być stosowane także w tej kategorii rajdów. W tekście wykorzystano materiały pochodzące z www.marathonrally.com i www.rally4x4.pl liczba punktów ssących jest ograniczona do dwóch, a ciśnienie pompy ssącej musi mieć nie więcej niż 1 bar; liczba wyjść paliwa [z pompy] ograniczona do dwóch. Cała reszta zmian jest także obwarowana przepisami, jednak, jak już wspomniałam, dopuszczalna jest bardzo duża dowolność. Wszystko to powoduje, że wyścigi takich samochodów są bardzo widowiskowe, a pokonywanie niektórych przeszkód odbywa się w iście spektakularny sposób. Osobną kategorią imprez o ogromnej widowiskowości są Rajdowe Mistrzostwa Polski Samochodów Terenowych ( wyścigi na krótki dystans i w tego typu rajdach liczy się każda sekunda. Dlatego samochody przystosowywane są do innego rodzaju jazdy niż w przypadku wcześniej omawianych pojazdów. Najczęściej stosowanym silnikiem w autach przeznaczonych do wyścigów krótkodystansowych jest silnik benzynowy, przeważnie V8 lub V12. Nadwozie natomiast można podzielić na 2 kategorie: pojazdy klasyczne oraz „rurowce”. Te pierwsze zbudowane są w sposób klasyczny, tj. rama, sztywne mosty, elementy karoserii, itp. Drugie, które z roku na rok stają się coraz popularniejsze, budowane są od zera na bazie rurowej ramy przestrzennej. I wcale nie jest to łatwe. Najistotniejsze jest odpowiednie wyważenie pojazdu – umieszczenie silnika tak, by równomiernie obciążał przednią i tylną oś. Ważnym elementem jest też płaski spód pojazdu. Pozwala on na łatwiejsze pokonywanie przeszkód w terenie oraz zabezpiecza elementy mechaniczne przed uszkodzeniami w czasie szybkiej jazdy.

Dla wielu fanów „ubłoconych czterech kółek” z pewnością wyścigi samochodów terenowych są znacznie bardziej emocjonujące niż tradycyjne trasy przeprawowe. Ale wymagają też o wiele większych nakładów finansowych. Zatem nie jest to sport dla przeciętnego posiadacza terenówki.