
Tegoroczne kieleckie targi Sacroexpo odbędą się w dniach 10-12 czerwca. W tym roku te targi świętują 20 jubileusz. Trzydniowa impreza prezentuje wszystko, co jest przydatne w funkcjonowaniu parafii, również ofert związanych z zagadnieniami budowlanymi i sztuką sakralną. Od pierwszej edycji imprezy liczba wystawców zwiększyła się o 300%. Podobnie wzrosła powierzchnia wystawy. W zeszłym roku targi odwiedziło ponad 5000 osób.
Nie zabraknie też przedstawicieli naszej branży. Część z nich przedstawi swoją ofertę w ramach stoiska ZPBK. Na stoisku przez cały okres targów będą odbywać się spotkania z osobami zainteresowanymi tematyką zastosowania kamienia w obiektach sakralnych. Odbędą się też pokazy działania preparatów antygraffiti na kamieniu naturalnym oraz prezentacja pracy rzeźbiarzy.
ZPBK zapraszamy osoby związane z branżą do odwiedzenia stoiska, gdzie będzie okazja porozmawiać, poznać się lepiej i podyskutować o problemach branży.

>>
Kwiecień plecień
Za nami XXIII Zjazd Związku Pracodawców Branży Kamieniarskiej. To był naprawdę świetny zjazd! Do Strykowa przyjechało pod 90 osób. Prezentacje sponsorów, wieczór branżowy i wyciecz-ka po okolicy Łodzi z wizytą w fabryce Atlas, hurtowni Magma i Pracowni Rzeźbiarskiej Rafała Frankiewicza wyznaczyły nowe standardy spotkań branżowych pod egidą ZPBK. Tak trzymać! A na relację z tego wydarzenia – opatrzoną komentarzem Darka Wawrzynkiewicza – zapraszam na stronę 24 tego wydania Kuriera Kamieniarskiego.
Teraz pozostaje tylko przekonać pozostałe kilka tysięcy przedsiębiorców w Polsce związanych z kamieniem naturalnym, że warto się zrzeszać i działać razem. Ale o tym może w następnych numerach Kuriera Kamieniarskiego. Bo skoro dotychczas tak wielu nie zauważyło potencjału wspólnego działania w ramach ZPBK, to chyba trzeba dobrze przemyśleć jak w inny sposób dotrzeć pod strzechy z tak oczywistym przekazem.
W poprzednim numerze Kuriera Kamieniarskiego opisywaliśmy Technikum Przeróbki i Obróbki Surowców Skalnych, które powstaje w Strzegomiu. W bieżącym numerze o szkole wspomina Krzysztof Skolak w swoim tekście „W związku z...” na stronie 50. Celem technikum jest kształcenie wykwalifikowanej kadry dla zakładów kamieniarskich, zakładów kruszyw, przedsiębiorstw wydobywczych i budowlanych oraz laboratoriów. Wszystko wskazuje na to, że 15 maja ruszy nabór kandydatów.
Dla wielbicieli gatunku mamy też tekst z wątkiem kryminalnym. O podrabianiu wyników badań kamienia pisze Michał Firlej na stronie 32.
Życzę wciągającej lektury!
Paweł Szambelan
szambelan(a)kurierkamieniarski.pl
Spis treści:
str. 12 | Jaka to czcionka?
str. 24 | To był rekordowy Zjazd
str. 32 | Fałszerstwo na budowie
str. 40 | Zrób to sam – zdjęcia na porcelanie
str. 46 | Kamieniarze na start!
str. 48 | Cut 500 piła i centrum obróbcze w jednym
str. 50 | W związku z... wiedza + doświadczenie = profesjonalizm
str. 52 | Rezydencja Armadale w Australii
str. 54 | Kamień na macewie
str. 58 | Nagrobki – różnice montażowe w Europie cz. 2
str. 62 | Dlaczego tak?: Zapomniany pomnik w Paryżu
str. 65 | Ogłoszenia drobne
str. 68 | Cyfryzacja świata a druk – zmierzch czy świt papieru
str. 70 | Atlas zbolały
~~~~
Kurier Kamieniarski jest dostępny on-line na naszej stronie lub na Issuu.

Organizatorzy targów mają coraz trudniejsze zadanie. Część z nich poszukuje rozwiązań w łączeniu imprez targowych. Połączenia są czasem trafione, a czasem pozbawione sensu. Tym razem, znane już z innych imprez, połączenie zaproponował organizator targów z Lionu we Francji
W dniach 2-5 grudnia 2019 roku na terenie Euroexpo w Lionie odbędą się targi Rocalia oraz Paysalia. Pierwsza z imprez to targi kamieniarskie druga poświęcona jest ogrodom.
To połączenie ma swój sens. Miejscem kamienia w architekturze jest dla nas oczywiste, ale warto też pamiętać, że architektura istnieje zawsze w jakimś krajobrazie. Często dopiero otaczająca architekturę zieleń tworzy kompletne miejsce. Organizator targów na potwierdzenie tej teorii w swoich materiałach cytuje znanego francuskiego architekta:
Stworzenie ogrodu sprawia, że ponownie rozważamy spotkanie natury z obszarami zabudowanymi. Architekci krajobrazu muszą zrozumieć i polubić to miejsce. (…) W ogrodach natura śpiewa duet z architekturą.
Ciekawe jak wystawcy dostosują się do koncepcji imprezy?

V BETKOM Ogólnopolskie Mistrzostwa Branży Kamieniarskiej
15 czerwca 2019 r. Strzegom
V BETKOM Ogólnopolskie Mistrzostwa Branży Kamieniarskiej w bieganiu odbędą się w połowie czerwca na znanej już i lubianej przez zawodników trasie.
To oczywiście trasa Strzegomskiej Dwunastki – biegu, który odbędzie się w Strzegomiu po raz ósmy.
„Strzegomska 12-tka” to już bieg z tradycją. Ciekawa trasa, świetna atmosfera, mnóstwo imprez towarzyszących – dla starych i młodych. To również Święto Granitu Strzegomskiego, które odbywa się od 14 do 16 czerwca w Strzegomiu.
Trasa Strzegomskiej Dwunastki to – jak sama nazwa wskazuje – 12 kilometrów w dwóch pętlach po 6 km. Nie są to góry, ale zupełnie płasko nie jest – podbiegi mogą zmęczyć, zwłaszcza, że czerwiec w Strzegomiu, choć piękny, bywa bardzo gorący.
Start i meta biegu znajdują się na strzegomskim Rynku. Trasa okrąża miasto od zachodu i przebiega przez strzegomski park z pomnikiem księżnej Anny, koło dziewiętnastowiecznego wiatraka i wzdłuż granicy kilku czynnych kamieniołomów granitu.
W V BETKOM Ogólnopolskich Mistrzostwach Branży Kamieniarskiej mogą wziąć udział osoby związane z branżą kamieniarską (pracownicy, udziałowcy i właściciele: zakładów kamieniarskich, kamieniołomów, hurtowni kamienia, zaopatrzenia kamieniarstwa, wydawnictw branżowych kamieniarskich, studenci i kadra uczelni i szkół kształcących w zawodzie górnictwo odkrywkowe lub kamieniarstwo). Mistrzostwa odbędą się na pełnym dystansie 12 km, a klasyfikowani będą osobno mężczyźni i kobiety. Na mecie każdy zawodnik otrzyma unikatowy medal z kawałkiem granitu strzegomskiego i nagrody.
Do 31 maja 2019 roku trwają zapisy na bieg z najniższą opłatą.
www.strzegomska12.eu
facebook.com/strzegomska.dwunastka
________________________________
Kurier Kamieniarski ponownie jest patronem medialnym tego wydarzenia!
Z tej okazji dokładamy się do puli nagród V BETKOM Ogólnopolskich Mistrzostwach Branży Kamieniarskiej:
– całostronicowa reklama w Kurierze Kamieniarskim oraz całostronicowy artykuł sponsorowany za zajęcie I miejsca w kategorii kobiet i w kategorii mężczyzn;
– dwie całostronicowe reklamy do rozlosowania wśród uczestników.
Jeśli biegasz – spotkajmy się na starcie!
Jeśli biega Twój pracownik, zmotywuj go do udziału – on zyska chwałę, Ty reklamę w Kurierze Kamieniarskim!

Nasza firma dostarcza nagrobki do wielu europejskich krajów. Z racji tego poproszono mnie o opisanie różnic we wzornictwie, wykonaniu i montażu nagrobków oraz różnic w zwyczajach dotyczących zamawiania i stawiania nagrobków. W kolejnych numerach Kuriera Kamieniarskiego podzielę się z Państwem swoimi obserwacjami.
Czesi i Słowacy mają bardzo podobny styl nagrobkowy, jak w Polsce. Przynajmniej przy naszych granicach nagrobki nie odbiegają formą, wymiarem i standardem od naszych krajowych realizacji. Sprzedawcy są natomiast bardzo patriotyczni i często proponują klientom rodzimą galanterię nagrobkową – na wielu grobach widać dodatki wiodącego słowackiego producenta.
W Ukrainie w zależności od regionu nagrobki różnią się wymiarem – podobnie jak w Polsce. Jednak zawsze wykończenie musi być „na bogato”. I nie chodzi o to, że nagrobek musi być drogi. Nagrobek musi się czymś wyróżniać. Musi mieć to coś: lampion z ptaszkiem na dekielku zamiast krzyżyka, dodatkowe mosiężne róże, serduszka itd. W ostateczności litery w 24-karatowym złocie. Stal nierdzewna jest tam traktowana po macoszemu – może dlatego, że nie błyszczy się kolorem złota. Trudno szukać na cmentarzach stojących czy wiszących krzyży ze stali kwasoodpornej. Częściej zobaczymy wszechobecny mosiądz lub chociaż litery malowane złotą farbką.
Skoro mowa o złoconych literach... W Polsce są już mało popularne. Natomiast w Szwecji prawie każdy nagrobek ma litery wykończone 24-karatowym złotem. Jest to trwałe rozwiązanie i wygląda dobrze, zwłaszcza gdy litery są wypiaskowane dość głęboko. Tutaj też widać różnicę między krajami zachodnimi i skandynawskimi a Polską: tam każdy znak musi być wygrawerowany przynajmniej na głębokość 3-4 mm – u nas często wystarczy klientowi, że poler zostanie zrzucony z płaszczyzny napisówki.
Ciekawa sytuacja jest w Macedonii. Wchodząc na niektóre cmentarze widzimy „czyste" nagrobki. Tablice napisowe są puste lub jest na nich postać zmarłego. Żadnych napisów. Cały nekrolog mieści się na tylnej płaszczyźnie. Macedończycy stoją w głowie nagrobka, a nie w nogach – zupełnie inaczej niż w większości krajów. Oczywiście większość cmentarzy jest tradycyjna, a opisaną ciekawostkę spotykamy tylko na niektórych.
Niemcy stawiają na jakość i masywność. Według niemieckiej tradycji ma być solidnie. Groby są różnych formatów. Jednak forma jest z reguły taka sama – tablica napisowa stojąca na cokole i obramowanie grobu. Płyty kryjące poziome nie mogą przykrywać całej powierzchni grobu. Każdy cmentarz ma określone zasady, jaki procent powierzchni ma pozostać biologicznie czynny – bez przykrycia. Żeby postawić nagrobek na niemieckim cmentarzu, należy uzgodnić to z zarządem cmentarza – miastem lub kościołem.
Przed każdym rozpoczęciem prac montażowych na cmentarzu wymagane jest zatwierdzenie projektu nagrobka. System mocowania jest również ściśle określony. Zarząd cmentarza określa wielkość fundamentu oraz system posadowienia. Wszystkie elementy obramowania muszą być ze sobą sklamrowane – skręcone. Tablice napisowe oraz cokoły muszą mieć nawiercone otwory i zastosowane pręty mocujące takie, aby przeszły test naprężeń. Osoba odpowiedzialna za odbiór prac montażu nagrobka sprawdza za pomocą siłomierza, czy tablica napisowa nie przechyla się pod naciskiem przyłożonym w określonym miejscu z określoną siłą. Dodatkowo są przeprowadzane co jakiś czas okresowe badania stabilności nagrobków. Nagrobek niestabilny jest oznaczany, a właściciel (dysponent) grobu musi w określonym czasie dokonać naprawy usterki. Jeśli tego nie zrobi, zarząd cmentarza zrobi to za niego i obciąży go kosztami.
W Polsce technika montażu nagrobków nie jest do końca sprecyzowana. Trwają prace nad stworzeniem normy nagrobkowej, jednak nie jest ona jeszcze oficjalnie opublikowana. Coraz częściej różne zarządy cmentarzy określają warunki i wymogi montażu nagrobka – jednak w większości tyczy się to wymiarów zewnętrznych grobu, otoczenia wokół grobu i dodatków, a nie samego sposobu montażu.
Z uwagi na fakt, że nagrobek jest również budowlą powinien posiadać fundament. Ten temat również nie jest sprecyzowany. Niektóre firmy używają gotowych prefabrykatów, niektóre wylewają fundament na mokro na cmentarzu. Ale niestety dość częstą praktyką jest wiadro gruzu podsypane pod cztery naroża nagrobka.
Na niektórych polskich cmentarzach wymagane jest klamrowanie nagrobków – zwłaszcza tych większych – i najczęściej obowiązek ogranicza się do grobowców. Jednak zdecydowana większość zarządców cmentarzy – zwłaszcza parafialnych – nie ma żadnej kontroli nad sposobem i jakością montażu nagrobka, a przecież chodzi o bezpieczeństwo.
Nagrobki można montować na kleje, zaprawę cementową, silikony, klamry itd. Tablice granitowe również montuje się na kleje lub silikon do granitu. Oczywiście powinien być wywiercony otwór na pręt wzmacniający, jednak nikt tego nie sprawdza. Problem pojawia się oczywiście wtedy, gdy tablica się przewróci, a może to nastąpić z różnych przyczyn. Dopiero wtedy się sprawdza, jak była zamontowana. Ogólnie przyjętym standardem jest wywiercenie dwóch otworów w tablicy i podstawie (cokole, bazie, podstawce). Głębokość wiercenia uzależniona jest bezpośrednio od wielkości tablicy, a zwłaszcza jej wysokości.
Nowe trendy, które powodują, że tablice nagrobków stają się coraz wyższe powodują, że otwory powinny być zdecydowanie głębsze. Pytanie tylko, kto to robi? Widziałem już wielokrotnie tablice zamontowane na jeden pręt długości 10 centymetrów. W sumie to i tak lepiej niż bez pręta, ale o ile to zmienia stan rzeczy?
cdn.
Grzegorz Siedlecki
Kamieniarstwo Siedlecki