Artykuły

Cyfrowa precyzja, pełnia koloru i wzór, który sięga głębiej niż powierzchnia — Digital Print, czyli nowa kolekcja konglomeratu kwarcowego Avant Quartz.

Rynek materiałów wykorzystywanych w architekturze stale ewoluuje. Nowe rozwiązania są wypadkową rosnących oczekiwań projektantów, inwestorów i użytkowników oraz możliwości, jakie oferuje współczesna technologia. To właśnie dzięki niej udaje się dziś osiągać efekty, które jeszcze niedawno były możliwe do osiągnięcia wyłącznie z wykorzystaniem kamienia naturalnego.

Przykładem jest Architype, który właśnie zaprezentował nową kolekcję Digital Print marki Avant Quartz. To linia łącząca estetykę z precyzją cyfrowego druku. Wzory nie są jedynie nadrukiem na wierzchniej warstwie — specjalistyczna technologia Nano-Ink umożliwia ich głębokie osadzenie w materiale, tworząc efekt trójwymiarowości i wyraźnej struktury.

Technologia Nano-Ink w produkcji konglomeratu kwarcowego

Technologia Nano-Ink, zastosowana w kolekcji Digital Print, znacząco przesuwa granice tego, co dotychczas uznawano za możliwe. Czym różni się od klasycznego nadruku? W standardowych technologiach barwnik osadza się płasko na powierzchni płyty. Nano-Ink działa inaczej — pigment wprowadzany jest pod wysokim ciśnieniem, nawet do 1 mm w głąb materiału. Pozwala to uzyskać nowy poziom realizmu — wzór ma wyraźną głębię i strukturę, dzięki czemu płyta zyskuje efekt 3D, przypominający użylenia lub przejścia barwne w kamieniu naturalnym.

Konglomerat kwarcowy Avant Quartz – materiał o wyjątkowych właściwościach użytkowych

Choć w kolekcji Digital Print uwagę przyciąga przede wszystkim estetyka, równie istotne są jej parametry użytkowe. Konglomerat kwarcowy Avant Quartz cechuje się wysoką odpornością na ścieranie, zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Niski współczynnik nasiąkliwości (0,02%) oraz pozbawiona porów powierzchnia sprawiają, że jest to materiał higieniczny i odporny na plamy, co sprawdza się zarówno w kuchniach, łazienkach, jak i w przestrzeniach o zaostrzonych wymogach sanitarnych — takich jak laboratoria czy placówki medyczne. Powierzchnia nie odbarwia się, a do codziennej pielęgnacji wystarczy miękka ściereczka i łagodny detergent. Dodatkową zaletą jest łatwość obróbki, co przekłada się na większą swobodę projektową i sprawny montaż.

Dzięki tym właściwościom materiał sprawdza się zarówno w budynkach mieszkalnych, jak i w intensywnie użytkowanych przestrzeniach komercyjnych, pełniąc funkcję m.in. okładzin ściennych, blatów, wysp kuchennych, podłóg, schodów, parapetów i powierzchni łazienkowych.

Z perspektywy inwestora i wykonawcy konglomerat kwarcowy to wybór, który rozwiązuje wiele problemów typowych dla kamienia naturalnego. Dzięki większej twardości i wytrzymałości jest mniej podatny na uszkodzenia mechaniczne, a jego jednolita, nieporowata struktura minimalizuje ryzyko gromadzenia się wilgoci, zabrudzeń czy drobnoustrojów. Dodatkowo, dzięki nowoczesnej technologii produkcji i prostszemu procesowi instalacji, zarówno koszty zakupu płyt, jak i ich montażu są bardziej przystępne — co ma duże znaczenie przy planowaniu budżetu inwestycji.

Wzornictwo inspirowane naturą dzięki technologii Nano-Ink

Dekory z kolekcji Digital Print to szeroka paleta wzorów inspirowanych kamieniem naturalnym, od subtelnych, niemal monochromatycznych powierzchni po efektowne warianty z dynamicznym użyleniem i wyrazistą kolorystyką. W każdym z nich widać dbałość o detal: linie przebiegają miękko i naturalnie, barwy płynnie się przenikają, a głębia wzoru nadaje powierzchni niemal trójwymiarowy charakter.

Kolekcja sprawdzi się zarówno w eleganckich, minimalistycznych wnętrzach, jak i w odważniejszych, bardziej dekoracyjnych aranżacjach.

Digital Print to rozwiązanie, które realnie poszerza możliwości projektowe i technologiczne architektów, projektantów oraz zakładów kamieniarskich. Na polskim rynku jest dostępna dzięki firmie Architype — oficjalnemu dystrybutorowi marki Avant Quartz.

5730 Calacatta Opale; 5750 Calacatta Chery; 5754 Calacatta Viviez.

5800 Travertine Souppes; 5520 Onyx Flers; 5751 Calacatta Besson.

Artykuł na podstawie materiałów własnych firmy Architype.

Tenax Gravity  to przeźroczysty, dwuskładnikowy klej na bazie żywicy winyloestrowej, przeznaczony do łączenia kamienia naturalnego oraz ceramiki, spieków i konglomeratów. Jest ekstremalnie mocny, a praktyka pokazuje, że umożliwia pracę nawet w ujemnych temperaturach.

W skrócie: wysoka wytrzymałość mechaniczna – po utwardzeniu klej tworzy mocne, trwałe połączenia, które są odporne na obciążenia mechaniczne; odporny na warunki atmosferyczne i UV; nie żółknie; krótki czas utwardzania.

Tenax Gravity ma postać przezroczystej pasty, co pozwala stosować go również w połączeniach, gdzie istotna jest estetyka i niewidoczna spoina, szczególnie przy jasnych materiałach. Może też być barwiony za pomocą uniwersalnych past pigmentowych, a przez to pozwala na dopasowanie koloru spoiny do odcienia materiału bazowego.

Klej charakteryzuje się szybkim czasem żelowania – od 3,5 do 4,5 minuty w temperaturze 25°C. Czas do osiągnięcia suchości w dotyku wynosi od 20 do 35 minut, co pozwala na sprawne prowadzenie kolejnych etapów pracy bez konieczności długiego oczekiwania na pełne utwardzenie. Po pełnym utwardzeniu spoina może być szlifowana i polerowana.

Po utwardzeniu klej uzyskuje wysoką odporność mechaniczną i termiczną – od -40°C do +100°C – co umożliwia jego stosowanie zarówno wewnątrz budynków, jak i na zewnątrz. Dodatkowo jest odporny na promieniowanie UV oraz wykazuje stabilność koloru – ogranicza ryzyko żółknięcia spoiny z upływem czasu.

Tenax Gravity znajduje zastosowanie przede wszystkim w pracach wymagających trwałych i estetycznych połączeń, takich jak klejenie elementów kamiennych oraz elementów wykończeniowych z ceramiki i konglomeratów.

Dzięki wysokiej lepkości (właściwości tiksotropowe) produkt można stosować również na powierzchniach pionowych bez obawy o spływanie.

Tenax Gravity to produkt, który sprawdzi się w zakładach kamieniarskich realizujących zróżnicowane projekty, wymagające zarówno wysokiej wytrzymałości spoin, jak i estetycznego wykończenia. Z uwagi na krótki czas żelowania i dobrą odporność na warunki atmosferyczne, może być stosowany w szerokim zakresie prac montażowych i produkcyjnych.

Więcej informacji:
www.syntetyk.eu
tel. 41 379 82 28

Tekst na podstawie materiałów producenta: www.tenax.it

Aktualizacja poradnika dotyczącego postępowania w przypadku naruszeń ochrony danych osobowych.

Poradnik dotyczący naruszeń ochrony danych osobowych został stworzony, aby pomóc zrozumieć, czym są incydenty związane z danymi osobowymi i jak na nie reagować.

Jest on szczególnie przydatny dla osób zarządzających danymi, takich jak administratorzy, podmioty przetwarzające i inspektorzy ochrony danych. Poradnik ten wyjaśnia kwestie związane z zarządzaniem naruszeniami ochrony danych osobowych w świetle RODO, czyli Ogólnego Rozporządzenia o Ochronie Danych, oferuje także praktyczne wskazówki.

Naruszenia ochrony danych osobowych są niebezpieczne, ponieważ mogą mieć poważne konsekwencje zarówno dla osób, których dane dotyczą, jak i dla firm odpowiedzialnych za ich bezpieczeństwo. Dla osób fizycznych skutki mogą obejmować uszczerbek fizyczny, szkody majątkowe lub niemajątkowe, takie jak utrata kontroli nad danymi, dyskryminacja, kradzież tożsamości czy straty finansowe. Nawet pozornie nieistotne uciążliwości, jak dyskomfort czy stres, powinny być brane pod uwagę.

Czym więc jest „naruszenie ochrony danych osobowych”?

To sytuacja, w której bezpieczeństwo danych osobowych zostaje naruszone, prowadząc do przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utraty, zmiany, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do tych danych. Ważne jest, że może do niego dojść wszędzie tam, gdzie te dane są przetwarzane.

Naruszenia bezpieczeństwa danych osobowych dzielą się na naruszenia poufności (ujawnienie lub dostęp do danych przez nieuprawnione osoby), integralności (zmodyfikowanie danych) oraz dostępności (utracenie lub zniszczenie danych). Przyczyny tych naruszeń mogą być różne – od przypadkowych zdarzeń i błędów ludzkich, przez niewystarczające zabezpieczenia, aż po celowe działania, takie jak cyberprzestępczość czy nadużycia wewnętrzne.

Warto wiedzieć, że naruszenie ochrony danych osobowych różni się od naruszenia przepisów RODO. Naruszenie RODO to postępowanie niezgodne z wymogami tego prawa, które może, ale nie musi, prowadzić do incydentu bezpieczeństwa. Przykładowo, firma może wdrożyć wszelkie środki bezpieczeństwa zgodnie z RODO, a mimo to paść ofiarą cyberataku i doświadczyć naruszenia ochrony danych. Inny przykład: firma może gromadzić dane bez zgody, naruszając RODO, ale nie doświadczyć naruszenia bezpieczeństwa tych danych.

Poradnik ten ma charakter pomocniczy i służy lepszemu zrozumieniu zasad postępowania w przypadku naruszeń. Opiera się na aktualnej wiedzy, uwzględniając wytyczne organów nadzorczych, Europejskiej Rady Ochrony Danych (EROD) oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). Właściwe reagowanie na incydenty jest kluczowe dla spełniania wymogów prawnych.

Administratorzy danych, po stwierdzeniu naruszenia, muszą je udokumentować. Następnie muszą ocenić ryzyko naruszenia praw lub wolności osób, których dane dotyczą. Jeśli ryzyko jest wysokie, mają obowiązek zgłosić naruszenie do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (UODO) w ciągu 72 godzin od jego stwierdzenia. W przypadku wysokiego ryzyka konieczne jest również zawiadomienie osób, których dane dotyczą.

Poradnik podkreśla, że zapobieganie naruszeniom jest równie ważne, jak reagowanie na nie. Firmy powinny stosować odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, dostosowane do ryzyka przetwarzania danych. Każde naruszenie, nawet to, które nie wymaga zgłoszenia, powinno być analizowane, aby wyciągnąć wnioski i usprawnić stosowane zabezpieczenia. Dzięki temu organizacje mogą lepiej chronić dane osobowe i unikać podobnych problemów w przyszłości. Znajomość zasad postępowania w przypadku naruszeń jest niezbędna dla każdej organizacji przetwarzającej dane osobowe, a ten poradnik stanowi cenne źródło wiedzy w tym zakresie.

Poradnik jest do pobrania na stronie
www.uodo.gov.pl (wyszukaj: poradnik UODO) lub pod linkiem https://uodo.gov.pl/pl/file/5686.

Artur Majchrzycki – Inspektor Ochrony Danych, ekspert ds. ochrony danych osobowych, audytor Wewnętrzny Systemów Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji zgodnego z ISO/IEC 27001.
Kontakt do autora:
tel. 501 15 11 15
email: a.majchrzycki@moment24.pl

W japońskiej prefekturze Nara, na wzgórzach w pobliżu miejscowości Asuka, znajduje się jeden z najbardziej zagadkowych megalitycznych obiektów Japonii – Masuda-no-Iwafune, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza „Kamienny Statek z Masudy”.

Mimo że od jego powstania minęło prawdopodobnie ponad 1400 lat, wciąż nie wiadomo, jaki był cel obróbki tego potężnego bloku skalnego ani dlaczego prace nad nim zostały nagle przerwane.

Z kamieniarskiego punktu widzenia uwagę zwracają starannie wyprowadzone powierzchnie boczne oraz regularne, geometryczne wgłębienia w górnej części bloku. Na szczególną uwagę zasługuje też technika obróbki – mimo braku dostępu do nowoczesnych narzędzi, powierzchnie skały wykazują dużą precyzję i powtarzalność śladów cięcia, co budzi pytania o stosowane wówczas narzędzia i metody.

Obiekt powstał najprawdopodobniej w okresie Asuka (538–710 n.e.), który w japońskiej historii był czasem dynamicznych zmian politycznych i kulturowych. To właśnie wtedy nastąpiła intensywna adaptacja chińskich wpływów kulturowych oraz rozwój buddyzmu w Japonii. Z tego okresu pochodzi wiele zaawansowanych technicznie budowli kamiennych i grobowców.

Monolit Masuda-no-Iwafune jest masywnym blokiem skalnym o długości około 11 metrów, szerokości 8 metrów i wysokości 4,7 metra. Jego masa jest szacowana na ponad 800 ton. Kamień ten został niemal całkowicie oddzielony od podłoża, co wskazuje na zaawansowaną znajomość technik obróbki już na wczesnym etapie prac.

Obiekt wykonano z lokalnie występującej odmiany granitoidu, twardej skały magmowej przypominającej granit. Zatem twardość kamienia nie była przeszkodą dla starożytnych japońskich mistrzów kamieniarstwa.

Najbardziej intrygującą cechą Masuda-no-Iwafune jest płaska, starannie obrobiona górna powierzchnia z dwoma kwadratowymi otworami o boku około jednego metra. Ich przeznaczenie pozostaje nieznane, choć istnieją różne teorie – od funkcji technicznej związanej z dalszą obróbką lub transportem po znaczenie rytualne.

Wokół tego obiektu narosło wiele hipotez. Niektóre z nich wskazują, że mógł być częścią niezrealizowanej konstrukcji sakralnej lub grobowca z okresu Kofun. Inni badacze sugerują, że miał służyć jako prymitywne obserwatorium astronomiczne, związane z kalendarzem księżycowym.

Masuda-no-Iwafune pozostaje jednym z najbardziej zagadkowych śladów działalności kamieniarskiej sprzed wieków. Wykazuje jednocześnie wyraźne granice możliwości technicznych swojej epoki.

Do dziś inspiruje zarówno badaczy, jak i pasjonatów historii techniki. Przypomina też, że nawet zaawansowana wiedza i technologia czasów historycznych, a także tania siła robocza i inne podejście do kalkulowania czasu pracy, nie zawsze były wystarczające do realizacji ambitnych projektów.

Źródło zdjęć: wikimedia.org 

Nieznajomość prawa nie zwalnia z jego przestrzegania — to zasada, która w praktyce przysparza wielu problemów. Często nie zadajemy pytań nie dlatego, że nie chcemy, ale dlatego, że nawet nie wiemy, że powinniśmy. Nie jesteśmy świadomi zagrożeń, wymagań czy obowiązków, które nas dotyczą.

I właśnie w tym tkwi sedno problemu z badaniem kamienia. Jeśli nikt nie informuje o konieczności przeprowadzania badań, a przepisy są traktowane jako formalność, łatwo przeoczyć coś, co w praktyce ma kluczowe znaczenie – zarówno dla bezpieczeństwa, jak i zgodności z prawem.

Kamień – więcej niż sprzedaż
Sprzedaż kamienia to tylko wierzchołek góry lodowej w całym procesie biznesowym. Oprócz znalezienia klienta, wykonania pomiarów czy precyzyjnego wycięcia elementów, pozostaje jeszcze jeden istotny aspekt: formalności i dokumentacja. To właśnie one mogą decydować o powodzeniu transakcji zwłaszcza, gdy mamy do czynienia z materiałem importowanym.

Kamień krajowy i importowany
Jeżeli kamień pochodzi z Polski, zazwyczaj nie napotykamy większych problemów – można domniemywać, że został przebadany zgodnie z akceptowalnymi w kraju metodami. Jednak sytuacja zmienia się diametralnie, gdy mamy do czynienia z materiałem importowanym, zwłaszcza egzotycznym. Co zrobić, gdy otrzymujemy od importera wielokrotnie kserowane dokumenty w językach, których nawet nie rozpoznajemy? Czy samo tłumaczenie tych dokumentów rozwiązuje problem?

Czy konieczne są badania? Jak klasyfikować kamień?
Pierwszym krokiem jest określenie, czy jakiekolwiek badania materiału są obligatoryjne. Kluczowe pytanie brzmi: czy mamy do czynienia z materiałem budowlanym, czy niebudowlanym? W przypadku surowca budowlanego należy ustalić jego przeznaczenie końcowe – brukowe, okładzinowe, murowe czy wymiarowe. Dzięki temu można przypisać kamień do odpowiednich norm, co pozwala określić wymagane badania.

Problem badań – nie wszystkie wyniki są miarodajne
Często zdarza się, że importer dostarcza dokumentację dotyczącą cech surowca, gdzie nazwy badań brzmią identycznie, lecz zostały wykonane zupełnie inną metodą. To istotny problem, ponieważ wyniki uzyskane różnymi metodami nie zawsze da się porównać. W takiej sytuacji nie powinniśmy się nimi posługiwać, jeśli nie mamy pewności, że odpowiadają obowiązującym wymaganiom technicznym.

Lista laboratoriów badających kamień na www.kurierkamieniarski.pl

Aktualność badań – jak długo są ważne?
Choć kamień kojarzy się z trwałością, jego badania mają okres ważności. Niektóre testy należy powtarzać co 2 lata (gęstość, nasiąkliwość, porowatość, wytrzymałość na ściskanie i zginanie), inne co 10 lat (w zależności od zastosowania: odporność na ścieranie, analiza petrograficzna, odporność na zamrażanie/rozmrażanie itd. ). Przed wykorzystaniem dokumentacji warto zweryfikować, czy  badania są nadal aktualne, aby uniknąć problemów prawnych i technicznych.

O rzeczoznawcach i biegłych sądowych na www.kurierkamieniarski.pl

Gdzie szukać informacji o badaniach?
Najlepszym źródłem informacji są zharmonizowane normy, szczególnie ich załączniki ZA, które określają wymagania niezbędne do oznakowania CE. To właśnie tam można znaleźć szczegółowe wytyczne dotyczące badań, terminów, zakresu oraz metod ich przeprowadzania.

Sprzedaż to dopiero początek
Formalności w branży kamieniarskiej wymagają uwagi, szczególnie gdy mamy do czynienia z materiałem importowanym. Znajomość przepisów i procedur ułatwia prowadzenie działalności, zapobiega problemom reklamacyjnym oraz buduje wiarygodność firmy. Im lepiej przygotujemy się do dokumentowania właściwości materiału, tym sprawniej przeprowadzimy sprzedaż i wprowadzimy produkt na rynek.
Więc „kto pyta, nie błądzi”. A pytania można zadawać rzeczoznawcom w branży kamieniarskiej i laboratoriom badającym kamień. 

Tabela: Częstotliwość wykonywania badań kamienia

Michał Firlej, autor tekstu, jest doradcą w zakresie oznakowania CE wyrobów z kamienia naturalnego, biegłym sądowym z zakresu kamieniarstwa, rzeczoznawcą ds. jakości produktów lub usług przy Dolnośląskim Inspektorze Inspekcji Handlowej oraz Biegłym Skarbowym.
Kontakt do autora:
tel. 695 164 288,
firlej@stoneconsulting.pl
www.stoneconsulting.pl