Artykuły

Niedawno kibicowaliśmy sportowcom podczas olimpiady w Paryżu. Zaciekawiło nas przy tej okazji, czy jakieś obiekty sportowe, w których rozgrywano zawody, były również reklamą naszego kamieniarskiego fachu. I tak odnaleźliśmy bardzo ciekawy obiekt. Grand Palais w czasie olimpiady był areną zmagań w szermierce i taekwondo. To właśnie tu nasze szermierki w szpadzie wywalczyły brązowe medale.

 Ten monumentalny budynek powstał w latach 1897 – 1900 z okazji Wystawy Światowej w 1900 roku, która miała uczcić osiągnięcia nauki i techniki XIX wieku.

Budynek projektu czterech francuskich architektów: Henriego Deglane’a, Alberta Louveta, Alberta Thomasa oraz Charlesa Giraulta z założenia miał być centrum wystawienniczym i kulturalnym Paryża. Obiekt znajduje się w pobliżu Luwru i naprzeciwko pałacu Inwalidów.
Grand Palais był i nadal będzie wykorzystywany do różnych wystaw czasowych i dużych wydarzeń, takich jak wystawy sztuki i historii, targi książki, wystawy maszyn rolniczych, a nawet pokazy mody. Każdego roku Grand Palais jest miejscem pokazów Paris Fashion Week.

Kamień to jeden z trzech kluczowych materiałów w obiekcie (obok stali i szkła). Łącznie na obiekcie znajduje się 200 tysięcy ton kamienia. Głównym materiałem kamiennym jest piaskowiec. Ten użyty do budowy Grand Palais w Paryżu pochodził z różnych kamieniołomów we Francji.

Zewnętrzna część Grand Palais została zbudowana w stylu neobarokowym. Front Grand Palais liczy 240 metrów długości.

W latach 1960 Le Corbusier planował zburzyć pałac, ale nie doszło do tego, i w roku 2000 uzyskał on status zabytku. To pozwoliło państwu na sfinansowanie szeroko zakrojonego projektu restrukturyzacji nawy. W latach 2001–2004 rozpoczęto pierwszą fazę prac rekonstrukcyjnych i restauracyjnych: konsolidacja fundamentów, naprawa stalowej ramy nawy i szklanego dachu, naprawa dachu i renowacja kwadryg Récipona. Niedługo potem opracowano plany renowacji fasady.

Prawdziwa renowacja obiektu rozpoczęła się w 2021 roku, właśnie z myślą o olimpiadzie. W związku z tymi pracami obiekt był całkowicie zamknięty od marca 2021 roku i otwarty dopiero w 2023 roku.

 W ramach remontu również zakres robót kamieniarskich był spory. Poza czyszczeniem kamienia konieczne było wyremontowanie wielu rzeźbionych elementów. Głównym celem naprawy rzeźb była wymiana kilkunastu kapiteli jońskich, które zwietrzały do tego stopnia, że nie nadawały się do naprawy. Kapitele zostały przygotowane jako zamówienie rzeźbiarskie i zrealizowane w pracowniach rzeźbiarskich poza terenem budowy. Ponadto wymieniono wiele innych kamiennych elementów budynku.

Ten obiekt – w odróżnieniu od wielu innych aren sportowych przygotowywanych na igrzyska olimpijskie – nie zniknie i nadal będzie ważnym miejscem w Paryżu.

Każdy rozwód jest trudny – czy to ten rozumiany dosłownie, czyli rozwiązanie małżeństwa, czy to „rozwód” w biznesie opisany w jednym z poprzednich numerów Kuriera Kamieniarskiego w sprawie o rozwiązanie spółki cywilnej, czy też zakończenie umowy zawartej pomiędzy pracodawcą a pracownikiem.

Spory pomiędzy pracodawcą i pracownikiem występują tak samo, jak w każdej innej sprawie, w której strony kierują się przede wszystkim własnym interesem, bez względu na potrzeby drugiej strony. Najprostszym rozwiązaniem sporu jest rozmowa i wspólne wypracowanie porozumienia. Jest to rozwiązanie najprostsze, a jednocześnie najtrudniejsze, gdyż wymaga współpracy stron. Nie zawsze jest to jednak możliwe i wtedy spór poddawany jest pod rozstrzygnięcie sądu.

W sprawach pomiędzy pracodawcą i pracownikiem, podobnie jak w innych sprawach cywilnych, sąd na każdym etapie postępowania może skierować strony do mediacji. Także każda ze stron ma prawo złożyć wniosek o przeprowadzenie mediacji.
Przedmiotem mediacji mogą być sprawy dotyczące rozwiązywania umów o pracę, warunków pracy i płacy, obowiązków i praw pracodawcy lub pracownika, mobbingu czy też zakazu konkurencji. Jedynym ograniczeniem jest dopuszczalność przez prawo zawarcia ugody w danej sprawie - stosowanie mediacji jest wyłączone w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.

Mediacja pozwala na w miarę szybki „rozwód” na warunkach zaakceptowanych przez obie strony. Najwięcej spraw trafiających do mediacji to sprawy dotyczące zakończenia stosunku pracy. W mediacji strony mogą uzgodnić inny niż pierwotnie sposób jego zakończenia. Sąd Najwyższy w jednym z orzeczeń potwierdził, iż „zmiana sposobu rozwiązania umowy o pracę jest możliwa, nie tylko przed ustaniem zatrudnienia, ale nawet po ustaniu zatrudnienia. Dopuszcza się umowy (także sądowe) oparte na cofnięciu oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia i zgodne przyjęcie w to miejsce innego sposobu rozwiązania umowy (na przykład za porozumieniem stron)” (postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 grudnia 2020 r., III PK 26/20). Pracownik może wystąpić do sądu np. z pozwem o odszkodowanie za rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Z takim samym pozwem może wystąpić pracodawca. Większość spraw z zakresu prawa pracy jest inicjowanych przez pracowników.
W sytuacji, gdy pojawiają się roszczenia majątkowe, mediacja jest najlepszym sposobem na zakończenie sporu, gdyż można nią objąć wszelkie roszczenia, również nieobjęte pozwem.

W jednej ze spraw, zawisłej przed Sądem Rejonowym w Giżycku IV Wydział Pracy, powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kwoty 12 767,20 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty. Podniosła, iż pozwany prowadzi działalność gospodarczą w branży kamieniarskiej. Zatrudniona była u pozwanego na podstawie umowy o pracę na czas określony w pełnym wymiarze czasu pracy od czerwca 2013 r. Początkowo współpraca stron układała się dobrze, zatrudniona wykonywała swoje obowiązki zgodnie z umową o pracę. Krótko po zawarciu umowy pozwany bez żadnych ustaleń z powódką zmienił jej warunki zatrudnienia i nakazał, aby pracowała także w soboty. Od poniedziałku do piątku powódka pracowała w godzinach od 9.00 do 16.00, w soboty musiała odpracować po 1 godzinie z każdego dnia. Za przepracowane soboty nie zostało wypłacone jej wynagrodzenie za pracę w soboty. Powódce zależało na pracy, więc nie miała odwagi przeciwstawić się pracodawcy. Obawiała się, że jak tylko podejmie temat, pozwany ją zwolni. Dnia 14 sierpnia 2019 r. pozwany rozwiązał z powódką umowę o pracę z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 31 sierpnia 2019 r. Powódka w dniu 8 sierpnia 2019 r. złożyła skargę na pracodawcę do Państwowej Inspekcji Pracy. W trakcie przeprowadzonej kontroli ustalono, że pracodawca prowadził ewidencję czasu pracy i listy obecności, z których nie wynikało, że powódka pracuje w soboty. Powódka została przesłuchana, z jej wyjaśnień wynikało, że pracowała w soboty nie otrzymując za to wynagrodzenia lub czasu wolnego. W związku z podejrzeniem popełnienia wykroczenia przeciwko prawom pracownika Inspektor Pracy wszczął postępowanie w sprawie o wykroczenia.

Pozwany wnosił o oddalenie powództwa w całości. Zakwestionował prezentowane przez powódkę w pozwie stanowisko, ponadto podniósł zarzut przedawnienia roszczenia za okres przed 4 marca 2017 r. Wskazał, że pozew złożony został w dniu 4 marca 2020 roku zatem roszczenie przed datą 4 marca 2017 r. uległo przedawnieniu. Według pozwanego powódka pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy, od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do 17.00. Miała swobodę w codziennej organizacji pracy, posiadała klucze do punktu sprzedaży i mogła przebywać w punkcie również w innych godzinach. Z uwagi na sprawy osobiste często zwalniała się u pracodawcy mając świadomość, że czas zwolnienia powinna odpracować w innym terminie. Zdarzało się, że powódka odpracowywała czas zwolnień w soboty umawiając się z klientami lub nadrabiając sprawy biurowe, a zapłaty wynagrodzenia za pracę w sobotę nie domagała się, ponieważ wiedziała, że jest to forma odpracowania za udzielone jej zwolnienie na załatwianie spraw osobistych.

W sprawie przesłuchano pracowników pozwanego, wzięto też pod uwagę wyniki kontroli PIP. Pozew wpłynął do Sądu 13 czerwca 2020 r., wyrok zapadł 25 listopada 2022 r., zatem ponad dwa lata po złożeniu pozwu. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 8 468,33 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 13 czerwca 2020r. do dnia zapłaty, a ponadto nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 750,00 zł tytułem opłaty sądowej, od uiszczenia której powódka była zwolniona, oraz kwoty 1714,00 zł tytułem zwrotu wydatkowanych tymczasowo przez Skarb Państwa kosztów procesu.

Czy któraś ze stron była zadowolona z wyniku procesu? Można domniemywać, że nie. Powódka – bo nie została zasądzona na jej rzecz wnioskowana przez nią kwota, pozwany – bo jednak został zobowiązany do zapłaty kwoty w wysokości mniej więcej 3/4 kwoty wnioskowanej, a ponadto wynikiem sporu była kontrola PIP, która wykazała nieprawidłowości, co wiązało się z kolejnymi pozaprocesowymi konsekwencjami. Obie strony wyszły z sądu z poczuciem przegranej.

Skierowanie sprawy do mediacji mogło przynieść inny wynik: być może pozwany zgodziłby się zapłacić kwotę niekoniecznie wnioskowaną przez powódkę, ale taką, która dla obu stron byłaby akceptowalna. Ponadto strony zaoszczędziłyby czas i oszczędziłyby sobie niepotrzebnego, trwającego ponad dwa lata stresu. A przede wszystkim, żadna ze stron nie miałaby poczucia przegranej.

Mediacja jest alternatywną dla sądu metodą rozwiązywania sporów – rozwiązywania, a nie rozstrzygania.
Z mediacji obie strony wychodzą „wygrane”, bo wspólnie wypracowały rozwiązanie, a nie dostały rozstrzygnięcie narzucone przez sąd.
Mediacja jest dobrowolna – strony mogą nie wyrazić zgody na mediację, jak również w każdej chwili mogą z niej zrezygnować.
Mediator nie narzuca rozwiązań, nie ocenia propozycji stron ani nie staje po żadnej ze stron – jest bezstronny i neutralny.
Mediacja jest poufna – mediator i strony są związane tajemnicą; mediator nie może być przesłuchany przez sąd co do faktów i okoliczności, o których dowiedział się w trakcie mediacji.
Mediacja jest procesem niesformalizowanym – można o nią wnioskować na każdym etapie postępowania sądowego, a także przed skierowaniem sprawy na drogę sądową, w każdej chwili można z niej zrezygnować, jak również wrócić do niej, z tym że w przypadku mediacji ze skierowania sądu winno to nastąpić przed wydaniem orzeczenia końcowego.

mgr inż. Monika Hernik-Oko
prawnik, mediator, Członek Zarządu Stowarzyszenia #wartomediować
tel. 661 860 393
www.wartomediowac.pl
39 mediatorów w całej Polsce: www.wartomediowac.pl/znajdz-mediatora/

Granit G636, znany również jako granit migdałoworóżowy lub granit Padang Rosa, to wszechstronny kamień pochodzący z kamieniołomów Shijing Town, Nan’an City, położonych w prowincji Fujian w Chinach. Roczne wydobycie to ok. 60 tys. m3.

Ta odmiana granitu charakteryzuje się cechami, które czynią go popularnym wśród architektów. Powierzchnia granitu G636 ozdobiona jest drobną strukturą podobną do ziarna sezamu. Ta stonowana faktura dodaje kamieniowi głębi i dobrze sprawdza się w różnych stylach projektowania.
Dominujące jasnoróżowe i beżowe odcienie wypełniają przestrzenie powodując wrażenie miękkości i ciepła. Kontrastujące z tymi jaśniejszymi odcieniami akcenty czarnych minerałów tworzą zrównoważony wygląd. Prostota wzoru w granicie G636 powoduje dobre dopasowanie kolorystyczne w różnych zastosowaniach. Mieszanie kolorów i ziaren tworzy wzór, który może płynnie integrować się zarówno z tradycyjnymi, jak i współczesnymi aranżacjami.
W praktyce użycie G636 rozjaśni przestrzeń i sprawia, że jest popularnym wyborem dla realizacji, w których oczekuje się odrobiny elegancji i wszechstronności.
Stosowany jest zarówno w wersji polerowanej, jak i płomieniowanej.

Dane techniczne G687:

Gęstość: 2620–2640 kg/m3
Nasiąkliwość: 0,28–0,32 %
Wytrzymałość
– na zginanie: 15,6–17,6 MPa
– na ściskanie: 158,3–198,6 MPa

skład:

SiO2 – 73,17%
Al2O3 – 13,66%
CaO – 1,91 %
MgO – 1,21%
Fe2O3 – 1,71%
Na2O – 4,10%
K2O – 3,39%
L.O.I – 0,37%

Najczęściej spotykane nazwy handlowe:

G3536 Granite,
Apple Pink Granite,
Almond Pink Granite,
Padang Rosa Granite,
Pink Cloudy Granite,
Sara Rose Granite,
Sino Rose Granite,
New Rosa Beta Granite,
China Rosa Beta Granite,
Raise Pink.
Na rynku lokalnym: 溪东石 (Xī Dōng Shí)

Według słownika symbol to „coś, co oznacza lub sugeruje coś innego ze względu na powiązanie, skojarzenie, konwencję lub przypadkowe podobieństwo”. Kluczowym słowem w tej definicji jest „sugeruje”. W końcu symbol pozostaje symbolem. Reprezentuje to, co miała na myśli osoba, która go zaprojektowała, nawet jeśli ktoś inny może to zinterpretować inaczej.

Istnieją szczególne symbole, które nabrały powszechnie znanego i akceptowanego znaczenia poprzez ich wielokrotne użycie.
Przy pracach nagrobkarskich dość częstym pomysłem jest ozdobienie pomnika jakimś mniej typowym symbolem. Krzyże, ręce złożone do modlitwy, czy anioły są dość często używane, dlatego szukamy czegoś mniej oczywistego. Znam kilka osób, które znajdując się na cmentarzu fotografują stare nagrobki, szukając pomysłów.
Postanowiłem zebrać takie symbole i wyjaśnić ich symbolikę – może w ten sposób zachęcę do zaproponowania któregoś z nich klientom. Ze względu na to, że żyjemy w Europie, poruszamy się głównie w kręgach kultury chrześcijańskiej. Nietrudno więc domyślić się genezy tych symboli lub ich nawiązań do ikonografiki czy piśmiennictwa chrześcijańskiego.

 Księga

Ten symbol jest wykorzystywany dość często. Warto jednak poznać interpretację tego symbolu.
Księga na nagrobku może symbolizować dobre uczynki zmarłego, zapisane w księdze życia. Może również reprezentować pisma święte, jako znak wiary. Książki mogą również wskazywać, że w miejscu grobu pochowany jest uczony lub nauczyciel.
Warto wspomnieć, że otwarta księga może oznaczać przedwczesną śmierć kogoś, kogo historia życia nie została jeszcze w pełni napisana.

 Uszkodzony obelisk

W pierwszej chwili może się wydawać, że nagrobek w postaci obelisku, któremu brakuje górnej połowy, uległ zniszczeniu. To jest oczywiście możliwe, bo w przypadku starych nagrobków zdarzają się uszkodzenia. Ale czasem jest to zamierzone działanie już na poziomie powstawania nagrobka. To symbol skrócenia czyjegoś życia, zwłaszcza głowy rodziny.
Tę samą symbolikę można odnieść do nagrobka, w którym płyta w górnej części jest złamana.

 Krzyż celtycki (irlandzki)

Część źródeł nazywa ten krzyż krzyżem celtyckim, katolicy nazywają go krzyżem irlandzkim. Krzyż celtycki może być symbolem religijnym lub świeckim. Jego ramiona są jednakowej długości i jest otoczony okręgiem. Czasami nazywany jest „krzyżem słońca” ze względu na zewnętrzny okrąg. Przeplatające się pasy na krzyżach celtyckich znane są jako sztuka hiberno-saska, której początki sięgają średniowiecza.
Irlandzkie legendy wskazują, że św. Patryk zaprojektował taki krzyż jako sposób na powiązanie symboliki pogańskiej z symboliką chrześcijańską. W tamtych czasach poganie czcili Słońce reprezentowane przez okrąg na krzyżu celtyckim. Św. Patryk nałożył na okrąg krzyż, symbol ofiary Chrystusa. Inni twierdzą, że okrąg przedstawiał boginię księżyca, a krzyż oznaczał większą władzę chrześcijaństwa nad pogańską boginią.
Krzyż irlandzki jest często używany do oznaczania grobów mnichów i księży.

 Gołąb

Gołąb w locie jest cmentarnym symbolem Ducha Świętego. Pochodzi to ze wzmianek Nowego Testamentu o chrzcie Jezusa Chrystusa przez Jana Chrzciciela.
Jeśli gołąb ma w dziobie gałązkę oliwną, jest to symbol pokoju. Symbol ten pochodzi z historii Noego ze Starego Testamentu, który po potopie wypuścił gołębicę z arki. Gołąb powrócił z gałązką oliwną w dziobie, po czym Noe mógł poznać, że wody potopu cofają się.

Korona

Korona zazwyczaj symbolizuje Chrystusa, zwanego także Królem Królów. Palec skierowany w górę ponad koroną wskazuje, że zmarły poszedł do nieba dzięki mocy zmartwychwstania Chrystusa.
Korona z krzyżem pośrodku symbolizuje zwycięstwo duszy zmarłego nad śmiercią przez Chrystusa Króla.

 Motyl

To ciekawy i nietypowy symbol. W religii chrześcijańskiej motyle są symbolem zmartwychwstania. Tak jak gąsienice zmieniają się w skrzydlate stworzenia, które wzlatują do lotu, tak zmarły powstanie z grobu, przemieniając się w nową istotę.

Uścisk dłoni

Początki uścisku dłoni, jako powszechnego gestu wywodzącego się z Grecji, sięgają IV lub V wieku. Był to znak pokoju, ponieważ wskazywał, że wyciągająca dłoń osoba nie trzyma w niej broni. Potrząsanie w górę i w dół mogło nawet służyć do sprawdzenia, czy druga osoba nie miała sztyletu ani noża w rękawie.

W starożytnym Rzymie uściski dłoni były symbolem lojalności i przyjaźni. Splecione dłonie były nawet wybijane na rzymskich monetach.

Uścisk dłoni oznacza również, że osoby go wymieniające wiążą wypowiedziane słowa, uścisk jest darem zaufania.

W przypadku symboliki nagrobków uścisk dłoni może oznaczać ostateczne pożegnanie lub wieczną więź pomiędzy żywymi a umarłymi. Splecione dłonie czasami miały przedstawiać więź między małżeństwem. Mogły też wskazywać, że Bóg wyciąga rękę do zmarłego, aby go przyprowadzić do siebie.

Palec skierowany w dół lub w górę

To dwa różne symbole mające różną interpretację.
Palec skierowany w dół na nagrobku oznacza, że Bóg sięga po duszę zmarłego. Palec skierowany w górę to bardzo powszechny symbol na nagrobkach. Wskazuje, że zmarły poszedł do nieba, i zachęca pogrążonych w żałobie bliskich, aby spojrzeli w górę, bowiem tam znalazł się ich bliski.

 Lilijka - Fleur-de-Lis

To bardzo ciekawy symbol z długą historią. Fleur-de-lis lub Lilia Francuska to wzór, który pojawia się na wielu herbach rodzinnych oraz w legendach króla Artura. Jest to stylizowana wersja dzikiej lilii, spopularyzowana przez francuską rodzinę królewską. Dla królów Francji symbol ten oznaczał doskonałość, życie i światło, dlatego stał się godłem królewskim.
Joanna d’Arc niosła sztandar ozdobiony fleur-de-lis, gdy prowadziła wojska francuskie w zwycięskiej bitwie z Anglikami, wspierając delfina Karola VII.
Lilijka trafiła również do skautów, jako ich symbol. W Polsce też jest znanym symbolem przynależności do harcerstwa. Jeśli zatem pracuje się nad nagrobkiem dla osoby zaangażowanej w ruch harcerski – lilijka jest dobrym ozdobnikiem.

 Winogrona

Winogrona umieszczone na nagrobku symbolizują krew Chrystusa, opiekę Boga lub Ostatnią Wieczerzę Jezusa. To zatem bardzo chrześcijański symbol.

* * *
W następnej części opiszę kolejne spotykane na nagrobkach symbole.

Każdy rok w branży kamieniarskiej obfituje w wydarzenia, które przyciągają specjalistów z całego świata. Jednym z najważniejszych spotkań są Targi STONE, które od lat stanowią w Polsce główną platformę wymiany wiedzy oraz prezentacji nowości produktowych i technologicznych. Tegoroczna edycja odbędzie się tradycyjnie w listopadzie, w dniach 20-22, na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich.

Swoją ofertę przedstawią Wystawcy z różnych zakątków świata, m.in. Indii czy Portugalii. Chcielibyśmy zwrócić Państwa uwagę na obecność producentów kamienia z Turcji, w Poznaniu pojawi się ich ponad 20-stu. Będzie to wyjątkowa szansa na nawiązanie cennych kontaktów biznesowych, które ułatwi specjalnie przygotowana strefa do networkingu.
Targi STONE to doskonała okazja dla miłośników kamienia naturalnego, architektów, designerów, specjalistów od renowacji oraz przedsiębiorców z branży budowlanej, aby zapoznać się z najnowszymi trendami i technologiami związanymi z obróbką tego materiału. Na targach STONE znajdą Państwo bogatą ofertę różnorodnych kamieni naturalnych do wykorzystania w aranżacji wnętrz i przestrzeni publicznych, takich jak blaty kuchenne, schody, parapety czy elementy dekoracyjne.
Podczas targów będzie możliwość spotkania się z czołowymi producentami i dostawcami kamieni naturalnych, zdobycia cennych informacji na temat ich właściwości i zastosowań, a także skonsultowania się z profesjonalistami w zakresie wyboru odpowiedniego materiału do konkretnego projektu.
ZAWODY I WYSTAWY – WIEDZA I PRAKTYKA
Polski Związek Kamieniarstwa, który objął patronatem targi STONE, zorganizuje w swojej przestrzeni Turniej Montażystów. W zawodach wezmą udział profesjonaliści, co gwarantuje przydatność przekazywanej wiedzy. Głównym celem tego wydarzenia jest promocja zawodu kamieniarza i stosowania dobrych praktyk. Sam turniej oprócz emocji sportowych ma być przede wszystkim okazją do zdobycia wiedzy, gdyż zawodom towarzyszyć będzie strefa praktycznych porad.
Warsztaty organizowane podczas targów STONE, to doskonała okazja do zdobywania wiedzy i nawiązywania kontaktów biznesowych. Pokazy na żywo rozwijają praktyczne umiejętności, a prelekcje ekspertów dostarczają cennych wskazówek i informacji na temat obowiązujących trendów - Hanna Lisiecka, Dyrektor targów STONE.

KONSERWACJA I RENOWACJA
Drugiego dnia tegorocznych targów STONE odbędzie się kolejna edycja Kongresu Branży Kamieniarskiej (KBK), którego tematem przewodnim jest „Renowacja poznańskiego Starego Rynku”. Podczas tego wydarzenia omówione zostaną współczesne wyzwania w dziedzinie sztuki konserwacji i renowacji, dotyczące zarówno obiektów zabytkowych, jak i współczesnych budowli z kamienia. Doskonałym dopełnieniem programu będzie panel dyskusyjny, który stworzy przestrzeń do wymiany poglądów i doświadczeń między uczestnikami targów. Zaproszeni goście będą debatować nad wyzwaniami, z którymi mierzy się branża.
Kongres zostanie podzielony na trzy panele, w ich trakcie zaproszeni eksperci zaprezentują sposób, w jaki realizowane są wielkie inwestycje – od momentu powstania projektu do jego wykonania. Wśród prelegentów znajdą się przedstawiciele firm, które brały udział w pracach na Starym Rynku, m.in. Wrimar, Hallindens czy Remmers. Swoje produkty zaprezentują ponadto firmy oferujące narzędzia i środki do konserwacji i renowacji, co umożliwi uczestnikom Kongresu zapoznanie się z najnowszymi technologiami i metodami stosowanymi w tych procesach. W ramach KBK zorganizowane zostaną również warsztaty na żywo z zastosowania konkretnych produktów i technik. Kongres zapewni przestrzeń do wymiany wiedzy i doświadczeń między specjalistami z branży kamieniarskiej i konserwatorskiej.
Panel I – omówienie stanu Starego Rynku przed remontem – co, kto, dlaczego i po co?
Panel II – omówienie działań i powodów podejmowanych decyzji przez osoby biorące bezpośredni udział w realizacji projektu
Panel III – omówienie ogólnych pojęć dotyczących konserwacji i renowacji kamienia pod względem technicznym.
Patronat nad targami Stone oraz Kongresem Branży Kamieniarskiej, prezentacjami i szkoleniami wykonawców na przykładzie Starego Rynku w Poznaniu objęło Ogólnopolskie Stowarzyszenie Producentów Wyrobów z Kamienia.

TO JESZCZE NIE WSZYSTKO…
Dodatkowym elementem programu merytorycznego targów STONE 2024 będzie szkolenie organizowane przez firmę GAMARSTONE, z tworzenia i wykorzystania wizualizacji projektów w zakładach kamieniarskich. Udział w nim będzie możliwy po rejestracji, wymagane jest pojawienie się z własnym laptopem.
Uczestnicy Targów Stone otrzymają także możliwość zdobycia wiedzy na temat praktycznych aspektów prowadzenia działalności przedsiębiorstwa z branży kamieniarskiej oraz sposobów na przystosowanie go do aktualnych wymogów BHP.
W kompleksowy sposób zostanie także przedstawione zagadnienie związane z audytem celno – statystycznym oraz procedurą wydawania dla przedsiębiorców decyzji Wiążących Informacji Taryfowych, dzięki którym sprowadzany z zagranicy lub wysyłany za granicę towar będzie sklasyfikowany celnie w sposób prawidłowy, a co za tym idzie nie zostanie obarczony błędnie wyznaczonym długiem celno-podatkowym.
Program wydarzeń towarzyszący targom Stone stanowi bardzo ważny aspekt tegorocznej edycji. Chcemy aby zarówno wystawcy, jak i uczestnicy odnieśli jak największe korzyści z uczestnictwa w organizowanym przez nas spotkaniu. Naszym celem jest zaangażowanie jak największej liczby osób w naukę i dyskusje, bo to sprzyja wymianie pomysłów i inspiruje do innowacji. Tego typu wydarzenia budują społeczności oraz wzmacniają relacje w dynamicznie zmieniającym się świecie.
Tworząc różnorodne platformy do prezentacji i interakcji zapewniamy korzyści wszystkim stronom – podkreśla Hanna Lisiecka, Dyrektor targów STONE.

STREFA INSPIRACJI I NETWORKING
Targi STONE zostały stworzone z myślą o wszystkich specjalistach pracujących w branży kamieniarskiej, a tegoroczna edycja wyróżnia się wyjątkowym podejściem do edukacji i integracji. Organizatorzy planują przygotowanie trzech specjalnych stref:
• Strefa Konserwacji i Renowacji odpowiada na pytania dotyczące najnowszych technik ochrony i odnowy kamienia oraz na potrzeby osób chcących zaopatrzyć się w specjalistyczne narzędzia i chemię.
• Strefa Networkingowa, zaprojektowana z myślą o maksymalnej efektywności, umożliwi budowanie wartościowych kontaktów z przyszłymi partnerami biznesowymi. Będzie to przestrzeń dedykowana prezentacjom, spotkaniom i rozmowom między przedstawicielami różnych segmentów branży kamieniarskiej.
• Strefa Inspiracji – dzień dla architekta: pokazująca, jak kamień może być wykorzystywany w nowatorski sposób, zwłaszcza we wnętrzach. Będzie to idealne miejsce dla każdego, kto szuka nowych pomysłów i indywidualnych rozwiązań z kamienia. Tę funkcję będzie pełnić szczególnie pierwszego dnia targów, kiedy przedstawione zostaną prelekcje i szkolenia przygotowane specjalnie z myślą o i dla architektaów i projektantów. Szczegóły już wkrótce pojawią się na naszej stronie internetowej.
Chcemy, aby targi Stone stały się przestrzenią do wymiany myśli dla wszystkich pasjonatów kamienia. Dzięki wspólnemu zaangażowaniu możemy stworzyć wydarzenie, które nie tylko zaprezentuje bogactwo jego zastosowań, ale również pobudzi kreatywność i zachęci do współpracy – mówi Hanna Lisiecka Dyrektor Targów Stone.
Tegoroczna edycja Targów STONE zapowiada się wyjątkowo interesująco, cementując pozycję tego wydarzenia jako najważniejszego spotkania dla branży kamieniarskiej w Polsce. Różnorodna ekspozycja i bogaty program to elementy, które na wydarzenie przyciągną zarówno polskich, jak i zagranicznych gości. Uczestnicy będą mieli wyjątkową okazję do nawiązywania międzynarodowych kontaktów.
Szczegółowe informacje dostępne na stronie: www.targistone.pl

Tekst na podstawie materiałów organizatora.