Z branży

Jak wskazują dane Ministerstwa Przedsiębiorczości, zdecydowana większość przedsiębiorców w Polsce prowadzi działalność jednoosobową, podlegającą wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W rejestrze CEIDG jest obecnie około 2 milionów działających przedsiębiorstw. Duża grupa przedsiębiorców to osoby, które rozpoczęły działalność w okresie zmian ustrojowych, z początkiem lat 90, bardzo często prowadząc firmę mającą charakter rodzinny.

Mimo, iż jednoosobowe działalności przeważają na polskiej mapie gospodarczej, dotychczas brakowało standardów prawnych umożliwiającą płynną, bezpieczną sukcesję w firmie na wypadek śmierci przedsiębiorcy - założyciela.

Szacuje się, iż z powodu śmierci przedsiębiorcy, co miesiąc około 100 podmiotów jest wykreślanych z ewidencji działalności gospodarczej. Odpowiedzią na zmianę pokoleniową w polskich przedsiębiorstwach może być nowa instytucja prawna – zarządca sukcesyjny.

Zarządca sukcesyjny – definicja i funkcje
Zarządca sukcesyjny to – zgodnie z ustawą z dnia ustawy z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej – wskazana przez przedsiębiorcę osoba fizyczna, która będzie zarządzać firmą po śmierci przedsiębiorcy. Instytucja zarządcy ma zatem za zadanie zachowanie zdolności operacyjnej i ciągłości działania przedsiębiorstwa na wypadek śmierci przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą lub w formie spółki cywilnej.

Kto może być zarządcą sukcesyjnym ?
Zarządcą sukcesyjnym może być każda osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, w stosunku do której nie orzeczono zakazu prowadzenia działalności gospodarczej lub określonego rodzaju działalności. Może, ale nie musi, być spokrewniona z przedsiębiorcą. Ustawa nie wymaga od takiej osoby dodatkowych kwalifikacji. Zarządca może działać nieodpłatnie lub za wynagrodzeniem, w tym przypadku stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego jak dla zlecenia.

Po co nam zarządca sukcesyjny?
Celem ustawy o zarządzie sukcesyjnym jest stworzenie rozwiązania zapewniającego ciągłość działalności przedsiębiorcy na wypadek jego śmierci. W stanie prawnym przed wejściem ustawy, śmierć przedsiębiorcy skutkowała de facto zakończeniem działalności firmy w dotychczasowym układzie majątkowym i funkcjonalnym. Firma traciła NIP, wygasały umowy, ważność traciły wydane przedsiębiorcy licencje, decyzje, koncesje.
Instytucja zarządcy sukcesyjnego jest odpowiedzią na lukę prawną w tym zakresie. Zarządca sukcesyjny działa w imieniu własnym, na rachunek właściciela przedsiębiorstwa w spadku – jego aktywność polega na zarządzaniu przedsiębiorstwem w zakresie czynności zwykłego zarządu. Dopiero czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu może dokonywać za zgodą wszystkich właścicieli przedsiębiorstwa w spadku. Zarządca sukcesyjny ma zdolność sądową, jest umocowany do czynności sądowych i poza-sądowych związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. W efekcie ma pełną zdolność do skutecznej ochrony interesów przedsiębiorstwa. W ramach działalności zarządca sukcesyjny posługuje się dotychczasową firmą przedsiębiorcy z dodaniem oznaczenia „w spadku”.

Jak powołać zarządcę sukcesyjnego ?
Do ustanowienia zarządcy niezbędne jest: powołanie zarządcy, zgoda zarządcy na pełnienie tej funkcji oraz dokonanie wpisu do CEIDG.
Prezentowany wariant dotyczy powołania zarządcy za życia przedsiębiorcy. W przypadku ustanowienia zarządcy po śmierci przedsiębiorcy prawo takie przysługuje małżonkowi przedsiębiorcy, uprawnionemu do spadku oraz spadkobiercom testamentowym albo ustawowym bądź zapisobiorcy windykacyjnemu w ciągu 2 miesięcy od daty śmierci przedsiębiorcy.

Co daje powołanie zarządcy sukcesyjnego ?
– zabezpieczenie zarządzania firmą po śmierci przedsiębiorcy – zasadniczo do 2 lat od daty zgonu bądź do czasu podziału spadku;
– zachowanie dotychczasowych atrybutów przedsiębiorstwa – zarządca działa z oznaczeniem „przedsiębiorstwo w spadku”, posługuje się m.in. tym samym numer podatkowym NIP, ma prawo do rozliczenia straty, amortyzacji składników majątku, pozostaje podatnikiem podatków od osób fizycznych, VAT, akcyzy;
– zapewnia płynne przejście pracowników do nowego pracodawcy, czyli pozwala – za zgodą pracowników – na utrzymanie zespołu, który pracował ze zmarłym przedsiębiorcą,

– zarządca jest umocowany do zawierania, wykonywania i rozwiązywania umów, w tym także tych, które zostały zawarte przed śmiercią przedsiębiorcy lub jeżeli ich wykonanie zależało od osobistych przymiotów zmarłego;
– zarządca ma prawo do wystąpienia o potwierdzenie nadanych na przedsiębiorcę decyzji, koncesji itd.;
– zarządca sukcesyjny ma zdolność sądową może być pozywany i pozywać – oznacza to możliwość skutecznej obrony interesów przedsiębiorstwa.

Reasumując: zarządca sukcesyjny służy utrzymaniu firmy na rynku po śmierci przedsiębiorcy. Ustawa daje zarządcy sukcesyjnemu umocowanie w zakresie kluczowych obszarów działalności firmy jak: prawo pracy, podatki czy nabyte przez przedsiębiorcę decyzje, koncesje, licencje.
Dwuletni okres zarządzania przedsiębiorstwem przez zarządcę pozwoli na uporządkowanie kwestii spadkowych, a przede wszystkim czas na podjęcie decyzji co do przyszłości przedsiębiorstwa. W połączeniu z faktem, iż spora grupa przedsiębiorstw ma charakter rodzinny, zarząd sukcesyjny może stać się skutecznym instrumentem sukcesji rodzinnych.

Nasza laureatka w rankingu „100 kobiet biznesu”

Beata Kopaczyńska, prezes firmy Betkom, znalazła się na 10. miejscu rankingu „100 kobiet biznesu” w kategorii firm o przychodach do 50 mln zł. Gala wręczenia wyróżnień odbyła się 13 grudnia 2018 r. w Warszawie.
Ranking jest organizowany przez Puls Biznesu od 2011 roku i promuje przedsiębiorczość kobiet polskiego świata biznesu. W ósmej edycji rankingu mogły brać udział panie, które co najmniej od 2016 r. pełnią funkcję prezesów lub są właścicielkami 100 proc. udziałów firmy. O miejscu zadecydowała kondycja finansowa zarządzanych przez nie przedsiębiorstw.
Betkom, któremu przewodzi Beata Kopaczyńska, to zielonogórska firma, która stworzyła markę Naturstein aus Niederschlesien i promuje dolnośląskie kamienie ozdobne oraz polskie wyroby z kamienia na rynku niemieckim.

Barbórka w Strzegomiu

W Strzegomiu kultywowana jest tradycja obchodów dnia św. Barbary – patronki górników i skalników. Obchody rozpoczęły się 30 listopada 2018 r. od przemarszu z flagami i orkiestrą po strzegomskim Rynku. Ciąg dalszy nastąpił na tra-dycyjnej Karczmie Piwnej zorganizowanej i prze-prowadzonej zgodnie z górniczym rytuałem.
Była to również okazja do podsumowania roku i wręczenia nagród oraz odznaczeń branżowych.
Więcej zdjęć na Facebook/Kurierkamieniarski

Barbórka w TGO

Świętowali też uczniowie Technikum Górnictwa Odkrywkowego w Strzegomiu, którzy na specjalnej akademii 4 grudnia 2018 r. uczcili ten dzień w sposób specjalny.

Tradycja sięgająca kilkuset lat nakazuje młodym adeptom kamieniarstwa przejście rytuału pasowania do szeregów bractwa skalników. Rytuał polega na skoku przez skórę i wypowiedzenia swojego nazwiska i miejsca pochodzenia. Po skoku przyjmujący do bractwa opasuje kandydatów skórą i pasuje kandydatów szpadą na górników. Oczywiście kandydaci muszą złożyć przyrzeczenie, że będą stali na straży godności skalników. W tym roku do braci kamieniarskiej przyjęto 20 uczniów.

Rok 2018 dobiegł końca. Dzisiaj krótkie podsumowanie niektórych działań i wydarzeń, w które zaangażowani byliśmy w minionym roku w ramach ZPBK.

Łatwo zauważyć, że spora część wydarzeń miała miejsce w Strzegomiu, gdzie mieści się siedziba ZPBK. Taka lokalizacja centrum aktywności kamieniarskiej nie wynika tylko z położenia biura i koncentracji przemysłu kamieniarskiego w Strzegomiu. Przede wszystkim wynika z zaangażowania lokalnych firm.

Z tego, że przedsiębiorcy chcą podjąć wspólne działania – a właśnie ZPBK jest platformą umożliwiającą takie inicjatywy. Dowodem na to, że wspólne działanie firm z jakiegoś regionu jest możliwe, są wydarzenia w województwie świętokrzyskim, gdzie w ostatnim czasie lokalni liderzy podjęli udane próby zaktywizowania środowiska kamieniarzy i podjęcia wspólnych działań integracyjnych i promocyjnych. Jesteśmy (jestem) przekonany, że podobny potencjał drzemie we wszystkich regionach.

ZPBK nie jest finansowany ze środków administracji centralnej czy samorządowej. Jedyne przychody to składki płacone przez członków oraz czas i środki prywatne poświęcane przez kamieniarzy chcących zrobić coś społecznie. Nasze działania nie są również planowane czy sterowane centralnie przez stosowne ministerstwo czy urząd. Podejmujemy się takich aktywności, które w naszej ocenie przysłużą się branży kamieniarskiej i jej pozytywnemu wizerunkowi.

Każdy członek ZPBK może w swoim regionie podjąć się takich działań. Nie potrzeba do tego wielkich pieniędzy czy poparcia „centrali”. Wystarczą chęci. Przyjaciele i znajomi natomiast bardzo się przydadzą.

Listopad, symboliczne zakończenie sezonu. Już za chwilę rozpoczną się targi STONE w Poznaniu, które tradycyjnie gromadzą po stronie wystawców i odwiedzających najliczniejszą reprezentację branży kamieniarskiej, jaką sobie możemy w Polsce wymarzyć. Wykorzystajmy więc ten czas i spotkajmy się!

Zarząd Związku Pracodawców Branży Kamieniarskiej zaprasza wszystkich kamieniarzy i przedstawicieli branży kamieniarskiej do odwiedzenia stoiska ZPBK w hali 8A. A wszyscy członkowie naszej organizacji proszeni są o traktowanie tej przestrzeni jako gospodarze. Zapraszajmy znajomych, rozmawiajmy, wymieniajmy poglądy, zgłaszajmy problemy, szukajmy rozwiązań, dzielmy się pomysłami. Działajmy razem, bo tylko tak mamy szansę budować silną branżę, a co za tym idzie, silne podstawy działania naszych firm.
Tematyka, na którą stawiamy przede wszystkim, to podnoszenie kwalifikacji: przez udział w kursach i szkoleniach, egzaminy czeladnicze i mistrzowskie oraz możliwości kształcenia młodych ludzi w zawodzie kamieniarz lub pokrewnych. Wiedza, doświadczenie, już istniejąca oferta oraz plany na przyszłość będą omawiane i przedstawiane każdemu zainteresowanemu. Na wyjątkowo trudnym ostatnio rynku pracy temat ten jest szczególnie ważny.

Wykorzystując możliwość spotkania podczas targów, przedstawiciele kamieniołomów z całego kraju zaproszeni zostali do rozmów na temat roli i przyszłości polskich złóż kamieni blocznych. Mamy nadzieję, że zaowocuje to rozpoczęciem budowy silnego lobby dla tej grupy, co z kolei będzie korzystne zarówno dla nich samych, jak i dla firm kamieniarskich. Hasło „Cudze chwalicie, swego nie znacie” już od dwóch lat realizowane jest w ramach ZPBK w różnych częściach Polski i jest jednym z punktów, które mogłyby osiągnąć znaczną skalę oddziaływania na rynek, pod warunkiem zwiększenia zaangażowania firm wydobywczych. O postępach będziemy informować, a tymczasem zapraszamy na nasze stoisko.

Kolejny temat o ogromnym potencjale to udział w różnych targach branżowych. Dzięki współpracy ZPBK, organizatorów targów i firm jest to teraz zdecydowanie prostsze. W 2018 roku działaliśmy tak na przykład w Kielcach – na AUTOSTRADZIE i SACROEXPO. Wspólny udział w targach STONE w Poznaniu to projekt, który rozwija się bardzo dynamicznie od 3 lat. Współpraca z MTP zaowocowała także podjęciem rozmów o udziale w BUDMIE i GARDENI w roku 2019. Trwają również przygotowania udziału w budowlanych targach zagranicznych. Dlatego wszystkie osoby zainteresowane udziałem w targach branżowych prosimy o zgłaszanie tej chęci.

Na targach STONE zachęcamy również do odwiedzania „Pokazów Mistrzów” – wydarzenia, które rozgrywać się będzie tuż obok naszego stoiska, a będącego dopełnieniem ubiegło-rocznych Mistrzostw Polski w ręcznej obróbce kamienia. Jesteśmy przekonani, że czwórka uczestników pokaże prawdziwy kunszt pracy kamieniarskiej wykonując przez trzy targowe dni pracę o charakterze patriotycznym. Celem pokazu jest prezentacja tradycyjnych, ręcznych metod obróbki kamienia, promocja polskich kamieni naturalnych i ich zalet, oraz artystycznego i rzemieślniczego potencjału tych kamieni.

W sąsiedniej hali nr 8 jest usytuowana scena, na której od środy do piątku odbywać się będzie wiele ciekawych, a nawet wyjątkowych wydarzeń. Zachęcamy do zapoznania się z grafikiem prezentacji, zaplanowania udziału i korzystania z tej możliwości rozwoju i zdobywania wiedzy.

5 października 2018 roku do Lublina zjechało ponad pięćdziesięciu kamieniarzy na XVII Kongres Kamieniarski organizowany przez Związek Pracodawców Branży Kamieniarskiej. Trwał od piątku do niedzieli, a gościny kamieniarzom udzielił 4-gwiazdkowy hotel In Between w Panieńszczyźnie na obrzeżach Lublina.

W piątek uczestnicy zebrali się na sali, w której odbyła się część oficjalna Kongresu. Jej plan obejmował powitanie nowych członków w szeregach ZPBK, omówienie spraw związkowych, sprawozdanie z działań z ostatniego półrocza i prezentację planów na najbliższe miesiące. W dalszej części był czas na prezentacje i rozmowy na tematy nurtujące naszą branżę.
Certyfikaty przynależności do Związku odebrali: Tomasz Jaśkowski (T-Jask), Franciszek Maksymiuk (Hades Maksymiuk i Wspólnicy), Piotr Pikiel (Pikiel sp. z o.o.), Andrzej Pietruszka (Kamieniarstwo Andrzej Pietruszka), Grzegorz Kwapisiewicz (Katanga), Rafał Frankiewicz (Pracownia Rzeźby), Zbigniew Zych (Godstone), Michał i Rafał Dulniak (Granit Dulniak) oraz Albert Bielak (Zakład Kamieniarski Albert Bielak) i Henryk Prażmo (Kalcyt Prażmo i Hawryluk).
Po przerwie na kawę Michał Firlej zaprezentował ofertę szkoleniową ZPBK na zimę 2018/19 obejmującą kursy przygotowujące do egzaminów czeladniczych i mistrzowskich oraz specjalistyczne kursy doszkalające dla właścicieli zakładów i ich pracowników. O szczegółach szkoleń będzie można porozmawiać na stoisku ZPBK w czasie zbliżających się targów STONE – szkolenia, podnoszenie kwalifikacji i kształcenie zawodowe jako forma pozyskiwania nowych pracowników w branży będzie tematem przewodnim udziału Związku w tej imprezie.

Sprawa szkolnictwa zawodowego na poziomie szkół ponadgimnazjalnych pojawiała się w czasie Kongresu kilkakrotnie. Po prezentacji Krzysztofa Skolaka o dualnym systemie kształcenia w Polsce w zawodzie kamieniarz oraz zatrudnianiu pracowników młodocianych głos zabierali również słuchacze, m.in. Piotr Pikiel, który podzielił się swoimi doświadczeniami w tym zakresie z terenu województwa mazowieckiego.
Bardziej żywiołową dyskusję wywołał temat referowany przez Dariusza Dudę dotyczący zatrudniania pracowników z zagranicy. Opowiedział on o swoich doświadczeniach w poszukiwaniu pracowników za wschodnią granicą i zatrudnianiu obcokrajowców. W odpowiedzi wiele osób z sali dzieliło się swoimi doświadczeniami. Często były to doświadczenia skrajnie inne oraz prowadzące do odmiennych od opinii prowadzącego wniosków. Z tego powodu dyskusja momentami nabierała bardzo dynamicznego przebiegu.
Wieczorem uczestnicy spotkania kontynuowali rozmowy przy wspólnej kolacji. W nieformalnej atmosferze był czas i możliwość porozmawiać na różne tematy, wymienić się spostrzeżeniami o kamieniarce w różnych regionach Polski oraz pożartować i pobawić się przy muzyce.
Drugi dzień Kongresu był wycieczką po okolicy i po Lublinie. W czasie wycieczki odwiedzono trzy zakłady kamieniarskie: Marmury Centrum Lublin, Granit Dulniak oraz Kalcyt Prażmo i Hawryluk.

Pierwszym punktem wycieczki była wizyta w firmie Marmury Centrum Lublin (Markuszów). O historii firmy i jej początkach opowiedzieli właściciele i założyciele Bożena i Roman Rybiccy, a po zakładzie oprowadził Michał Rybicki – syn założycieli.
Michał Rybicki chętnie odpowiadał na pytania, i uczestnicy Kongresu dowiedzieli się sporo na temat metod działania, polityki zakupów i sprzedaży, pomysłów na inwestycje i systemu obsługi klienta w firmie Marmury Centrum Lublin.

Drugim zakładem odwiedzonym tego dnia była hurtownia nagrobków firmy Granit Dulniak (Lublin). Przewodnikami po hurtowni byli Zbigniew Dulniak – założyciel i senior rodu oraz jego synowie Rafał i Michał. Przy czym wszyscy trzej podkreślali, że hurtownią zajmuje się obecnie Rafał Dulniak, a Michał Dulniak kieruje zakładem produkcyjnym znajdującym się kilka kilometrów od hurtowni.
Już od progu zakładu rzucała się w oczy wielkość powierzchni magazynowych oraz ilość towaru dostępnego na placu. Właściciele szeroko opowiadali o swoim towarze i swoim pomyśle na robienie biznesu oraz możliwościach inwestycyjnych i dotacjach, z jakich mieli okazję skorzystać. I w tej firmie nastąpiła intensywna wymiana wizytówek między gospodarzami i gośćmi.
Ostatnią odwiedzoną firmą był Kalcyt Prażmo i Hawryluk (Lublin) założony przez Henryka Prażmę i prowadzony przez Henryka Prażmę i Grzegorza Hawryluka. Po zakładzie oprowadzali obaj właściciele opowiadając o swoich doświadczeniach z maszynami, urzędami i kontrahentami. A były to niesamowite opowieści, które zapewne każdy zna z autopsji – ile wysiłku kosztuje przekonanie urzędnika, kontrolera czy klienta do racjonalnych argumentów, które wynikają z kamieniarskiego doświadczenia i bywają często odległe od otrzymanych wytycznych.
Zwiedzając te trzy firmy uczestnicy mieli możliwość zobaczyć trzy odmienne sposoby na biznes, prowadzanie firmy i obsługę klienta. Każda z nich posiadała rozbudowany park maszynowy, każda korzystała z dotacji. Spotkania dały możliwość porozmawiania z każdym z właścicieli i poznania jego motywacji oraz sposobu realizacji planów. Nierzadko była to możliwość spotkania z osobami, które znane były tylko z kontaktów telefonicznych. Wiele rozmów kończyło się wymianą wizytówek i deklaracjami dalszych kontaktów na płaszczyźnie biznesowej.
Niewątpliwie była to też wspaniała możliwość poznania specyfiki branży z tego regionu kraju. Dodać należy, że w każdej firmie uczestnicy Kongresu byli podejmowani gościnnie, sutym poczęstunkiem.
Popołudnie upłynęło uczestnikom na zwiedzaniu Lublina. Pani przewodnik oprowadziła zainteresowanych po tym ciekawym mieście starając się w swoją opowieść wpleść wątki kamieniarskie i zwracać uwagę na miejsca, do których warto wrócić. Przyspieszony kurs historii, urokliwe zakamarki Starówki, spotkania z wybranymi świadkami przeszłości oraz smaki niektórych specjałów to wspomnienia, które każdy zabierze ze sobą. Lublin okazał się przyjazny dla kamieniarzy.
Wieczorem, przy kolacji, był jeszcze czas na wspólne śpiewy i tańce przy akompaniamencie młodego akordeonisty, którego kongresowicze spontanicznie „porwali” z lubelskiego Rynku.

Więcej zdjęć na facebook.com/KurierKamieniarski